Ostatnia rada od serca - nie kupujcie wszystkiego od razu. Styl prowansalski rozwija się z czasem. Szukajcie na targach staroci, w second handach, u rodziny. Ja swoją pierwszą lawendową zasłonę znalazłam na wyprzedaży garażowej. Dziś, po latach, mam małe mieszkanie, które tchnie Prowansją mimo betonowych ścian. Klucz to konsekwencja w doborze barw i faktur oraz praktyczne rozwiązania jak mechanizm DL w kanapie czy stelaz listwowy w łóżku. Pamiętajcie, że chodzi o spokój i harmonię, a nie o perfekcję na pokaz.
Styl prowansalski to także umiejętność łączenia starego z nowym. Nie musicie kupować antyków, wystarczy pomalować starą komodę na biało i przetrzeć papierem ściernym krawędzie. W kuchni postawcie na otwarte półki zamiast górnych szafek - na nich ustawcie ceramiczne dzbanki i szklane słoje z makaronem. Pamiętam, jak u siebie zamontowałam wersalka w kącie pokoju dziennego i przykryłam ją lnianym pokrowcem. Nikt nie zgadnie, że to mebel do spania, a gdy przychodzą goście, rozkładam ją w minutę. Lawendowe mydło w muszelce przy zlewie i suszone zioła w pęczkach nad blatem robią robotę.
Kuchnia w kamienicy to osobna historia. Często jest malutka, bez miejsca na stół. Ja swój blat kuchenny przedłużyłam o blat wyspowy na kółkach. Gdy przychodzą goście, wysuwam go na środek. Służy jako stół i dodatkowa powierzchnia robocza. Pod spodem mam półki na garnki. Wnętrza w kamienicy wymagają takich sprytnych rozwiązań. Zamiast standardowej szafki pod oknem zamówiłam szuflady na wymiar. Mieszczą się w nich wszystkie przyprawy i sztućce. Dziennie oszczędzam kilka minut na szukaniu. Drobiazg, ale w małej kuchni każdy centymetr ma znaczenie. Z kolei w salonie postawiłam na kanapę z funkcją spania. Mechanizm DL, czyli delfin, rozkłada się jednym ruchem. Siedzisko wysuwa się do przodu, a oparcie opada. W trzy sekundy mam łóżko dla dwojga. Sprawdza się, gdy przyjeżdżają rodzice.
W salonie często stawiamy na kanapę z funkcją spania, ale uwaga na mechanizmy rozkładania. Wielu moich klientów żałowało zakupu, gdy po roku użytkowania tapicerka welurowa zaczynała się przecierać na zagięciach. Jeśli zależy ci na trwałości, wybierz model z mechanizmem DL, który rozkłada się płynnie bez dotykania tkaniny o podłogę. W małych przestrzeniach wersalka może być ciekawą alternatywą, zwłaszcza gdy często gościsz krewnych z walizkami. Pamiętaj jednak, że standardowa wersalka ma wąskie siedzisko i nierówną powierzchnię spania. Sprawdzi się na jedną noc, ale na dłuższy pobyt lepiej zainwestować w porządną sofę z pełnowymiarowym stelażem.
Goście na noc to prawdziwy test dla twojego mieszkania. Kiedyś rozkładałam zwykły materac turystyczny na podłodze, ale po trzydziestce organizm dawał znać, że to nie jest rozwiązanie. Teraz polecam wybór sofy z pojemnikiem na pościel i tapicerką welurową, która nie mechaci się po pierwszym praniu. Welur jest przyjemny w dotyku i łatwy w czyszczeniu, co ma znaczenie, gdy goście wyleją kawę. Upewnij się tylko, że mechanizm rozkładania działa płynnie, bo awaria w środku nocy to ostatnie, czego potrzebujesz. Jeśli masz małe dzieci, rozważ kanapę z funkcją spania z siedziskiem twardszym od standardowego - maluchy uwielbiają skakać, a miękka pianka szybko się odkształci.
Pamiętam, jak pierwszy raz stanęłam w pustym mieszkaniu i uświadomiłam sobie, że podłoga drewniana to nie tylko kwestia estetyki, ale przede wszystkim inwestycja na lata. Wybór odpowiedniego drewna potrafi spędzić sen z powiek, zwłaszcza gdy w grę wchodzą małe metraże i ograniczony budżet. Zamiast kierować się modą, warto postawić na sprawdzone gatunki. Dąb to klasyka, która wybaczy upadek ciężkiego garnka, a jesion zachwyci elastycznością. Pamiętaj tylko, że na ogrzewaniu podłogowym egzotyka jak teak czy merbau sprawdzi się lepiej niż rodzime buki, które lubią pracować. Z własnego doświadczenia wiem, że lepiej wydać więcej na grubszą warstwę szlachetną, by móc cyklinować podłogę choć raz po dziesięciu latach użytkowania. Nie daj się skusić na najtańsze panele drewnopodobne, które po pierwszej zimie zaczną się rozchodzić na stykach.
Podłoga w kamienicy to często oryginalny parkiet. U mnie jest sosnowy, z wieloma przetarciami. Zamiast go cyklinować i niszczyć patynę lat, zdecydowałam się na olejowanie. Dzięki temu deski oddychają, a rysy są mniej widoczne. Na wierzch położyłam dywan z wełny. Gruby, ręcznie tkany. Zmiękcza akustykę. W kamienicy dźwięki niosą się po klatce schodowej, a dywan wycisza kroki. Pamiętaj tylko, żeby pod dywan dać antypoślizgową matę. Inaczej będzie jeździł po parkiecie. To częsty błąd. Ludzie kładą dywan bez zabezpieczenia i później się denerwują, że się przesuwa. A wystarczy mata za kilkanaście złotych.
Kiedy pierwszy raz zobaczyłam zdjęcia prowansalskich domów z lawendowymi polami za oknem, pomyślałam, że to nierealne w moim bloku z wielkiej płyty. Ale po latach aranżacji małych mieszkań wiem, że styl prowansalski wcale nie wymaga wiejskiego domku z kamienia. Wystarczy kilka sprytnych trików, by przenieść śródziemnomorski klimat do miejskiej klitki. Klucz leży w fakturach - lniane firanki, bawełniane poszewki na poduszki i matowe drewno. Unikajcie błyszczących powierzchni, bo one zabijają cały urok. Największym wyzwaniem bywa przechowywanie. Lawendowe zapachy i wiklinowe kosze to dopiero początek, a gdzie schować pościel gościnną czy zimowe koce?